| تبليغات | X |
|
من و هجوم گريه ، از ياد تو فراموش...
پی نوشت ۱ : حتی کلاغ باغ تو بودن قشنگ بود /گاهی اگر حسود نمی شد مترسکت... پی نوشت ۲ :بر من جفا ز بخت من آمد و گرنه یار/حاشا که رسم لطف و طریق کرم نداشت...
+
نوشته شده در پنجشنبه 23 مهر1388ساعت 18:3 توسط سایه
سالهاست زمان مي دهم كه برگردي ...! زمان مي دهم كه عاشق شوي !
رها مي كنم كه بيايي...! تا آخر اين هفته وقت داري...! نه ! تا آخر اين ماه وقت داري... زمان مي دهم و به انتظار مي نشينم ! هنوز باور نكرده ام ، كه انتظار آمدنت ، بيهوده ترين انتظار اين حوالي ست ! نمي دانم باورهاي من ساده اند ، يا انتظار آمدنت لجباز....! زمان مي دهم...! مهلت ها پي در پي تمام مي شوند...! تمديد مي كنم! باز انتظار آمدنت ، اين كودك لجباز ، ابتداي جاده را تسخير مي كند ! و باز مهلت ها تمام مي شوند ....! مدت هاست فرصت بازگشتنت تمام شده ... و من چه ساده ام ! كه گفتگوهايمان را ، خاطره هايمان را ، حرف هايم ، اشك هايم... عاشقانه هايم... را در اين كوله غربت نگه داشته ام ! باشد كه بيايي و همه را از دوشم برداري ... تمام مي شوند مهلت ها ، فرصت ها ، دقيقه ها ... روزها .. سال ها... ...ومن نيز هم به بدرقه شان ، تمام خواهم شد... راستي ! تو بگو ! بعد از تمام شدن من ، اتنظار آمدنت ، هنوز ابتداي اين جاده را تسخير مي كند؟؟؟؟؟ -سايه
+
نوشته شده در پنجشنبه 16 مهر1388ساعت 13:51 توسط سایه
|
بر گور عشق خويش شباهنگ ماتمم
داني چرا نواي عزا سر نمي كنم؟؟؟! تو صحيت محبت من باورت نبود... من ترك دوستي ز تو باور نمي كنم... باور نمي كنم...باور نمي كنم... مشيري
+
نوشته شده در یکشنبه 5 مهر1388ساعت 20:24 توسط سایه
|
من عروسك كدوم بازي وحشت ؟؟؟؟
من صداي قحطي كدوم تبارم؟؟؟
كه مثل تولد فاجعه سردم...
كه مثل حادثه آرامش ندارم...